Zwangerschap 1: de eerste termijn echo

NHN-U004079_20141125_VAG-_OBST_0001

En dan komt er weer een echo, zo’n 3 tot 4 weken later, de eerste termijn echo.

Dit is een echo waarbij bepaald wordt wanneer je voor de officiële documenten bent uitgerekend. Elk kindje zou de eerste twaalf weken even hard groeien, dus is dit een mooi moment om precies te bepalen hoe lang je zwanger bent. Een echoscopist kan op de dag nauwkeurig zien hoe lang je zwanger bent, en daarmee hoe lang je bent uitgerekend.

Dit was bij ons gelijktijdig met de eerstvolgende controle. De eerste 20 weken van de zwangerschap gaan de controles om de vier weken. Bij de controles was alles goed. Bloeddruk is mooi laag en ik was zelfs iets afgevallen. Want ja, de misselijkheid was inmiddels ingetreden. Dit begon rond week 8, voornamelijk in de ochtend. De eerste keer overgeven was wel knullig. Je voelt je al niet lekker, en overgeven voelt nog wat onwennig en natuurlijk niet netjes. Helaas zat ik in de auto om 7 uur ‘s ochtends. Ik bracht mijn vriend naar de trein, maar hij vindt het lekker om zelf te rijden. Ik zat dus op de bijrijdersstoel. Gelukkig maar, want toen we voor een spoorovergang stonden te wachten, kwam het ineens opzetten. De autodeur kon ik niet opengooien, er stond een busje naast ons te wachten bij de overgang. De afvalzak lag het dichtst bij. Helaas was deze zak lek… En dan maar afvragen wat de mensen in het busje naast je moest denken. Deze eerste keer zal ik nooit vergeten.

De misselijkheid was vooral wanneer ik vroeg moest opstaan. Gelukkig was het wel: eenmaal eruit was het eruit. Hier en daar wel wat moeheid, maar niet bijzonder veel. Ook had ik wel wat last van mijn darmen, maar daar bleef het gelukkig bij. Bij de eerste afspraak kreeg ik, net als ieder andere zwangere, een formulier mee om bloed te laten prikken. Met deze test kijken ze naar onder andere bepaalde ziektes die gevolgen kunnen hebben voor je ongeboren kindje. Zo gezegd, zo gedaan. Bloed laten prikken en dat ging prima.

Voor mezelf heb ik een Oei, ik groei! negen maanden dagboek gekocht. Hierin kun je elke week een berichtje schrijven over de zwangerschap, foto’s inplakken van alle gedenkwaardige mijlpalen, je kunt je aangeven hoe je jezelf voelt. Ook kun je zien in plaatjes hoe groot je kindje ongeveer is. Daarbij zitten er stickers, zoals eerste keer door vreemde aan mijn buik gevoeld. Verder kun je er inschrijven wie de ouders zijn, geboortedatum wedstrijdje houden en nog veel meer. Niet iedere week heb ik erin geschreven, maar wel regelmatig. Dat is wel erg leuk om terug te lezen en af en toe de dingen te herbeleven.

Vlak voor de eerste termijn echo hebben we het de familie verteld. Het was een mooi moment. We hebben gevraagd of we het op de verjaardag van mijn zus mochten doen. Zij vond dat een prima idee. Voor mijn opa en oma’s, en de broer en zwager van mijn moeder hebben we een ministamboom gemaakt. Onderaan de boom stond een ? en aan de rechterkant stond een klein tekstje: Lieve … van harte gefeliciteerd, je wordt …  Zo hebben we er toch iets speciaals van gemaakt. ‘s Avonds aan de rest van de familie. En wat kunnen mensen toch gillen van blijdschap.

De eerste termijn echo was heel bijzonder om te zien, Ons kindje was alweer gegroeid. Het was voor de echoscopiste erg moeilijk een goede foto te maken. Onze pinda/erwtje was zo bewegelijk. Het slaap-waak ritme zou kort moeten zijn, en we zouden onze kindje ook in een rustige houding moeten zien. De hele 20 minuten was zijn druk aan het bewegen, draaien, koppeltje duikelen. Alles zag er ook weer goed uit. De nekplooi is ook bekeken, op ons verzoek, en zag er goed uit. Hierdoor hebben wij besloten geen test te doen voor trisomie 13, 18 en 21. Onze medische geschiedenis en van onze familie gaven verder geen aanleiding om het wel te doen. We hebben weer heerlijk genoten van ons kindje.

Hierboven zien jullie een foto van onze uk. Onderop de foto is te zien dat uk 47 mm is, 4,7 cm al weer. We hebben nu een USB-stick bij de praktijk gekocht, zodat we alle foto’s van alle echo’s erop kunnen laten zetten. Dit zijn er veel meer, dan dat je er mee krijgt na een echo. Ook handig als je de foto’s later digitaal wil verwerken of op bijvoorbeeld Facebook wilt plaatsen.
Ergens voel ik dat het een jongen wordt. Mijn schoonvader zei het, en ik heb er zelf ook over gedroomd. Daarnaast voelde ik mij ook nog niet heel erg verbonden. Wellicht een soort zelfmechanisme. Als het nog mis zou gaan zou ik niet heel erg gehecht zijn aan het kindje. Uit eerder werk wat ik heb gedaan, merkte ik dat miskramen toch veel voorkomen. Na deze echo ben ik wel een stuk geruster. De tijd tussen de eerste afspraak en deze afspraak voelt best lang. Het kindje voel je nog niet, ik kwam nog niet aan. Alleen ‘s ochtends was ik duidelijk zwanger. Ook pas na deze echo heb ik mij aangemeld voor de verschillende boxen die er te krijgen zijn, zoals de Ouders van Nu boxen en de Blije Doos. Dit om te voorkomen dat je ze weer moet afmelden. Dan lijkt mij een confrontatie met Blije Doos bericht best naar.
Hierna heb ik het mijn vriendinnetjes verteld. Ik woon niet zo dichtbij momenteel, dus we zien elkaar niet zo vaak. Eens in de zoveel tijd gaan we met z’n vieren uit eten. Deze avond was het ook weer zo. En dus, tijdens het voorgerecht haalde ik een foto van de echo tevoorschijn. Ta da…. Een paar weken ervoor gaf een van de meiden het bericht dat ze gaat trouwen. Super bijzonder! Twee weken eerder ben ik uitgerekend. Daarnaast zijn twee van de meiden in dezelfde maand jarig. Dat wordt super druk en super leuk!
Bedankt voor het lezen.
Tot de volgende keer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *