Zwangerschap 1: de laatste loodjes

Dus zijn we voorbij de 40 weken. Enigszins jammer, omdat er van te voren werd aangegeven dat ze wellicht eerder zou komen. Maar goed, we onthouden voor een tweede dat we lekker rustig afwachten tot die dan komt, en we gaan ons niet drukmaken om een bepaalde datum. Dat werkt toch wat door in je positieve houding. Alvast maar een ananas in huis gehaald (kan deze lekker rijp worden), en ook pakken sap.

Op 15 juni had ik weer controle. Aangezien ik nog goed mobiel ben, kan ik mooi nog naar de praktijk. Echter zit even shoppen er niet meer in. Als ik loop moet ik toch snel naar de WC (Dames, herkenbaar?). Omdat ik wel enigzins ongerust of ik haar er nog wel natuurlijk uit zou kunnen krijgen, werd gelukkig in week 40 al aangeboden om te strippen. Eerst werd op de controle gecontroleerd of dit wel mogelijk is. Er is een opening nodig van tenminste een vinger. Bij het strippen gaat de verloskundige via die kleine opening met een of twee vingers naar binnen, om de vliezen los te woelen van de baarmoeder mond. Wil je precies weten wat er gebeurd, vraag de verloskundige. In principe wordt dit pas in week 41 gedaan, maar met het eerder beschreven scenario in mijn hoofd, waren de verloskundigen heel begripvol en welwillend. Zo werd ik op woensdag 17 juni, 40+4 weken, gestript. Prettig is anders, maar ik vind het goed te doen. Ze gaven ook de mogelijke gevolgen weer. Dat het wel zou kunnen gaan rommelen, maar een bevalling zou nog niet gestart hoeven worden. Als gevolg dat je moe wordt van al het gerommel. Ook is de eerste strippoging het meest succesvol. Na het strippen kon ik weer naar huis. In de auto had ik een matje, vanuit het kraampakket (die heb ik niet nodig, aangezien ik in het ziekenhuis beval), op de stoel gelegd. Mochten de vliezen breken, gaat de autostoel in ieder geval niet stuk. Maar wat er kwam, geen bevalling, niet eens gerommel. Af en toe heb ik een harde buik, maar die vind ik niet spannend.

Op 18 juni ging ik maar aan de wandel. Je moet toch wat doen. Lekker langs de kust gelopen en wat schaapjes opgezocht. Na een half uur lopen, toch maar weer terug. Het wordt wat zwaar aan de buik. Maar lekker was het eigenlijk wel. Niels is natuurlijk op zijn werk, zolang er nog niets gebeurt. Helaas heeft deze wandeling niets uitgehaald. Madam komt op haar eigen tijd, of zoals mijn oma het zegt ‘Ze komt wanneer ze klaar is’.

Dus vrijdag, 40+6 weken, werd ik weer gestript. Omdat ik nu geen auto tot mijn beschikking had (Niels gaat vanaf nu met de auto naar het werk, om zo snel mogelijk thuis te zijn als het start), haalde mijn schoonmoeder mij op. Onderweg naar huis werd ik goed misselijk. Eenmaal voor de deur, haalde ik de nog net de stoep… Maar goed, ‘s avonds was er nog steeds niets gebeurd… We wachten rustig nog evenaf.

Inmiddels was ik 41 weken zwanger. Zaterdag belde ik de verloskundige weer, om aan te geven dat er niets gebeurd was en om de laatste strippoging in te plannen. Er wordt namelijk maar 3 keer gestript, daarna zou inleiden een optie worden. Echter had ik hier natuurlijk geen zin in. Zondagochtend kon ik bellen, om te kijken of er plek was. Aangezien er nog meer vrouwen waren uitgerekend, plannen ze wel de strippoging, zodat er niet te veel tegelijk bevallen.
Om niet te veel met de bevalling bezig te zijn ben ik vandaag dan maar naar mijn ouders gegaan. Overdag was ik daar al, lekker rustig in de tuin zitten. Niels moest deze dag nog naar school. Als het kan, dan gaat hij nog. Des te minder mist hij. De ananas had ik meegenomen en hebben we vandaag toch maar opgepeuzeld, onder het mom baat het niet, dan schaadt het niet. Wat was dat lekker zeg. Heerlijk rijp en goed sappig. Vandaag was er ook een feestje op de muziekvereniging van mijn vader en jongste zusje, een soort jaarafsluiting. Daar ging ik ‘s avonds maar heen. Lekker eten en toch maar een beetje bezig blijven. Tijdens het feestje werden er ook ballonnen kapotgeprikt. Even had ik het idee dat dit wat gevolgen had op mijn vliezen. Het leek alsof ik wat vocht verloor, maar het zette zich nog niet door. Een gezellige avond gehad, maar nog steeds geen bevalling.

Eenmaal ‘s nachts begon het te rommelen. Al een paar nachten eerder had ik af en toe voorweeën, die ook een bepaalde regelmaat hadden. Echter stopten deze na circa 10 weeën weer. Af en toe, zo om de anderhalf uur kreeg ik toch flink kramp. Ik vond het niet echt spannend en werd er maar half wakker van. Overdag rommelde het verder, zo af en toe had ik een flinke kramp en keerde ik ook in mijzelf. ‘s Middags kwamen mijn ouders langs. Zij stonden op de camping vlakbij. Toch wel handig als je moeder bij de bevalling is. Maar ze bleven niet lang, mijn moeder had al door dat er wat gerommeld werd in mijn buik. Overdag lag ik lekker op de bank en af en toe de krampen op te vangen. ‘s Avonds had ik niet echt honger en moest ik ook een flinke nummer twee (haha). Overdag had ik nog gebeld naar de verloskundige voor een strippoging, maar er was geen plek. Er waren al te veel vrouwen aan het bevallen.

Zal het dan toch vanzelf beginnen of is een derde strippoging nog nodig?

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.