Weekly Update #74

Weer een update over de afgelopen twee weken. Lekker eten, lekker geknutseld, maar de ambulance is ook langs geweest. We zijn op verjaardagsvisite geweest, hadden we een tand door de lip, prikjes en slapeloze nachten.

Ivette's life weekly updateWe zijn weer gezellig bij mijn oma op bezoek geweest, op vrijdagmiddag. Dit is de booschappenochtend/middag van mijn moeder om boodschappen te gaan doen met m’n oma. Niet elke vrijdag, maar vorige week was dat wel weer het geval en gingen wij lekker mee. Dat betekent ook gezellig een broodje eten bij TOV in Landsmeer. Ik had daar een heerlijke clubsandwich met kip. Meestal neem ik iets met carpaccio, maar die had ik kort daarvoor al gehad. En hij was lekker, die clubsandwich dan!

Zaterdagochtend begon een dag als alle andere zaterdagen. Niels haalt Fynn uit zijn bedje, verschoon hem en neemt hem mee naar beneden. De heren in ons gezin zijn ochtend mensen, de dames wat minder. Die eerste minuten ging de dag normaal, totdat Niels de trap afging met Fynn in zijn armen. Van trede 2 ging hij in een keer naar trede 5 of 6. Gelukkig kon hij zich vastpakken, anders waren ze onderaan de trap beland. Dus Fynn begon te huilen en ik ging er snel naar toe. Ik pak Fynn snel van Niels over en hij blijkt te bloeden uit zijn hoofd, waar is dan nog onduidelijk. Maar het bloed best veel. Dus Fynn leg ik in de slaapkamer op de grond (waarom achteraf vraag ik me nog wel eens af), en begeleid Niels naar boven naar de badkamer. Dat is makkelijk schoonmaken. Maar dan bedenk ik, Fynn loopt natuurlijk los en is het traphekje wel dicht. Die was natuurlijk niet dicht, maar Fynn stond gelukkig nog in de slaapkameropening. Dus hekje dicht en Fynn in zijn bedje gezet. Ondertussen even gekeken of hij niets raar had. Gelukkig bewoog hij normaal en huilde ook normaal. Hij liep en stond in zijn bedje gelijk weer rechtop, dat zag er wel normaal uit. Dus ik weer terug naar Niels. Hij begon een zin met Ivette, ik voel me niet… en weg was hij. Hij zat op de kruk en viel half voorover in de knoop. En toen raakte ik in paniek. Een mens die bloed uit zijn hoofd en wegvalt, dat is niet goed. Dus ik het nog hulp geroepen, Niels hard geroepen, maar aangezien we half vrijstaand wonen, hoort niemand dat. Niels bewoog niet, ik zag ook geen ademhaling, dus gelijk maar 112 gebeld. Langzaam tijdens het gesprek kwam hij weer bij, gelukkig. Maar hij wilde gelijk opstaan. Dat gaat mooi niet gebeuren. Als hij als een kip zonder kop rond zou gaan rennen kan ik een sterke vent niet tegenhouden. Maar hij ging gelukkig weer zitten. Als snel wist hij dat het zaterdag was en dat hij van de trap gevallen was. Ondertussen had ik inmiddels mijn vader gebeld. Die woont op 5 minuten lopen afstand, als hulp met de kindjes. Daarnaast moesten de kindjes getrootst worden, het is ook niet niets als mama in paniek is. Dus ik had Elsha uitgelegd dat papa au heeft en dat mama even voor papa moet zorgen, het gevraagd of zij zich even rustig kon houden. En dat heeft ze prima gedaan. Wat een topper. Daardoor werd Fynn ook al rustiger. Mijn vader was er binnen 2 minuten. Hij had de auto gepakt. De ambulance was er kort daarna. Ze hebben Niels helemaal doorgelicht. Uiteindelijk had hij een sneetje op zijn hoofd en wat geschaafde plekjes hier en daar op zijn hoofd. Voor de rest was alles weer normaal. Hij hoefde niet meer mee, we moesten alleen even naar de HAP voor een paar hechtingen. Fynn is ook even nagekeken en dat ging verder prima. Niets aan de hand. Dat loopt gelukkig met een sisser af.

Ivette's life weekly updateDie zondag daarna zijn we op verjaardagsvisite geweest. Dit vriendje van Fynn is 2 maanden jonger dan Fynn en werd dus ook 1 jaar oud. Fynn en ik zijn alleen even naar deze verjaardag geweest, Elsha bleef lekker bij Niels. Zo kon Niels dit weekend zich verder rustig houden en nog wat leren voor zijn opleiding. Elsha is wat dat betreft makkelijker te vermaken dan Fynn. Fynn blijft continue aandacht vragen, ook al geef je het niet. Hij kan zichzelf wel vermaken zonder Elsha, maar dat is van korte tijd. Daarnaast is hij een leeftijdsgenootje van de jarige job. Dat is natuurlijk leuk om naast elkaar te zien en hoe ze op elkaar reageren. Hij heeft gezellig gespeeld, taart gegeten en op de auto gereden. Leuk om die vriendjes weer bij elkaar te zien! En hij was helemaal niet bang voor andere mensen. Sterker nog, hij ging lekker rond lopen, bekers van tafels pakken, bij alle dames die aandacht gaven een hapje bietsen van wat diegene aan het eten was.

Ivette's life weekly updateVoor de deur bij ons zijn er mooie paddenstoelen te zien. Van die hele kleintjes in een grote groep bij elkaar, maar ook grotere paddenstoelen. Iemand een idee wat de namen van deze paddenstoelen zijn? En dan komt Elsha weer met haar Wauauauauauw!

De rest van de week is er weinig gebeurd. We hebben in huis eens lekker schoongemaakt, niet de wekelijkse schoonmaak, maar met meer aandacht voor het een en ander. Daarnaast had ik de hele was sinds weken weg. Vaak komt ik maar aan een paar wassen toe. En dan blijft de rest liggen. Niets van dat alles.

Ivette's life weekly updateZondag was het Allerzielen in Oostzaan. Ik vond het al raar dat om 7 uur de kerkklok luidde alsof het zondagochtend was. Dus ik bel mijn ouders met de vraag Sinds wanneer is er in Oostzaan een zondagavond mis? Nou, die is er niet, het is Allerzielen. Dus wij zijn even heen gelopen. Bijzonder om zoveel mensen met aandacht voor de graven op het kerkhof bezig zien. Het hele kerkhof was verlicht met lichtjes en vuurkorven. Hier en daar stond een tentje, waar muziek werd gemaakt, je een kop warme chocomel kon halen of een kaarsjes kon halen voor het graf. Ook was er een fotoshow van overledenen die op het kerkhof liggen. Nou hoeft dat van mij persoonlijk niet, maar ieder zo’n zijn ding. Van te voren hadden we Elsha uitgelegd dat ze niet moest gaan schreeuwen op het kerkhof, maar rustig praten of fluisteren. En dat heeft ze netjes gedaan.
Ook in de kerk waren er muzikale optredens. Dus wij zijn even gaan luisteren. Hadden we dat maar niet gedaan. In de kerk ligt een plateau waarop de stoelen staan. Die steekt uit. Elsha ging een rondje rennen en viel. Tand door de lip. En het bleef maar bloeden. Zo jammer. Want er klonk net oude muziek. Dat werd hem helaas niet. En helaas ben ik er nog steeds niet achter welk koor dat was. Maar ook zo sneu voor Elsha, ze was helemaal van slag. Dus maar weer naar huis.

Zondag op maandag was een helse nacht. We hebben maar 2 uur geslapen. Hoe dan? Nou, Fynn sliep niet. Hij hoest heel veel, kon de slaap niet vatten en was zo boos, boos op alles. Rond half 3 hebben we Elsha bij ons gelegd, want die kon er heerlijk van meegenieten, En Fynn dan maar alleen in de slaapkamer. Nog steeds sliepen we niet, maar uiteindelijk viel Fynn rond 4 uur in slaap. Elsha sliep nog steeds niet en dus wij ook niet. Dus zodra Fynn echt weg was hebben we eindelijk Elsha in haar eigen bedje kunnen leggen en sliepen we rond half 5 allemaal weer. Om om half 7 weer wakker te worden voor het werk.

Vanochtend moest Fynn naar het consultatiebureau voor 2 prikjes en de normale controle. Nieuw is dat ze bij prikjes de kinderen nu hard worden afgeleid door papa en/of mama en dat daardoor de prik minder zeer doet. Dus wij had met sleutels in de weer, blokjes en aandacht vragen. En Fynn heeft inderdaad eigenlijk niet gehuild. Het waren twee boze uitroepjes en dat was het. Voor de rest was hij weer enorm gegroeid qua gewicht, en het gaat verder prima. De rest van de dag was hij wat minder in zijn hum, maar dat is begrijpelijk.

En om de WU af te sluiten een anekdote vanuit de Albert Heijn. Mijn schoonouders kwamen Elsha weer thuisbrengen en ben ik even snel naar de Appie gegaan voor melk. Dat was volledig op. Mijn bankpas had ik verloren, dat wist ik, werd al gebeld door de ING, maandag, dat er een nieuwe wordt opgestuurd. Op dit moment vraag ik me eigenlijk af naar welk adres, maar daar zal ik morgen over bellen. Mijn tweede bankpas bleek bij Niels te zijn, dus ik moest wat geld op mijn laatste pas zetten. En toen deed het internet het in de Appie weer niet. Dus ik bied mijn verontschuldigingen aan de caissière aan en ook aan de meneer achter mij. Die meneer achter mij zag er wat onverzorgd uit, maar verder vriendelijk. Dus zijn reactie had ik niet verwacht. ‘Rot op met dat kutding, je bent aan het winkelen dan sta je toch niet met dat ding te spelen.’ Ik was flabbergasted. Dus ik reageer vervolgens terug. ‘Meneer er staat geen geld op mijn pas, dus ik moet er even wat opzetten. De andere pas ben ik vergeten. Ik bied u mijn excuses aan voor de vertraging, maar als u gaat schelden, neem ik dat terug’. Dan had hij het lef nog om te reageren dat hij niet aan het schelden was. Ik liet het verder maar gaan. Wat een mafketel. Uiteindelijk deed die laatste bankpas het ook niet. En de kassadame begon ook hardop te zuchten. Wat een gedoe. Uiteindelijk ben ik naar mijn ouders gefietst, heb ik wat geld gehaald en kon ik weer terug naar de AH en uiteindelijk de melk betalen. Dan voel je toch zo welkom…

Een laatste afsluiter, ik heb een contractverlenging binnen. Het bedrijf was zeer tevreden en ze wilden nog wel een paar Ivette’s in dienst. Nou weet ik niet of dat zo verstandig is, haha, maar wel fijn om te horen.

Fijne avond en liefs!

 




 

 

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *