Weekly update #38

Wat een week. Creabea kwam even langs, dat gebeurt niet zo vaak meer. Ik heb heerlijke foto’s gemaakt van Elsha. Een bezoekje aan het college van De Huismuts, een wijziging in ons interieur, ben ik ziek en meer.

Woensdag kwam creabea langs, ofwel, ik had weer eens zin om wat leuks te maken met de naaimachine. Al heel lang had ik dit stofje in een doos liggen en had even tijd over en zin om een broekje te maken. Hij past ook, alleen de onderkant van de pijpen was wat te strak voor het goed door laten glijden van zijn voeten. Dat was nog even een klusje. Trots ben ik zeker wel!

Donderdagochtend zouden we gaan tekenen voor het huis. Eindelijk hadden we haar zover. Maar in plaats daarvan gaat de soapserie nog even door. Een brief van de advocaat troffen wij woensdagmiddag in onze mail aan. En je raadt het al, vandaag is er niet getekend. Wat een stress, gedoe en geld kost dit ons zeg. Een geluk, zo kon ik gezellig met Elsha en het fototoestel spelen. Zij wil ook graag ‘kijkuh’, of ‘esien’. Dan draai ik het schermpje naar haar toe zodat ze zichzelf kan zien in de camera. Dat geeft een grappig gezicht. Ze gaat spelen met haar arm, van links naar recht. Tong uitsteken, wegbukken en ondeugend lachen. Heerlijk!

In de middag had ik een college bij The Hoxton van De Huismuts, Rachel. Zij gaf daarin tips over hoe je jezelf kunt verbeteren, hoe je overkomt en nog meer zaken die het verbeteren van bijvoorbeeld een CV, een blog, of iets anders. Erg inspirerend en heel blij dat ik geweest ben! Normaal ben ik niet zo van de selfies (zeker niet als ik er zo ‘charmant’ op sta met een bezweet hoofd, haha) met een bekend persoon, maar ik vind het zo bijzonder dat zij ook gewoon een mens is en gewoon mens is gebleven. Een inspiratiebron!

Vooraf en naderhand kon je stukje lekkere taart nemen, worteltaart met noten. Een aanrader! De structuur was goed, het fruit bovenop een verfrissend gevoel en de kruidenmix was een goede match.

Naderhand heb ik nog even een wandelingetje gemaakt. Het was supermooi weer, en lang geleden dat ik zo in mijn eentje in Amsterdam had gelopen. Ik denk dat het tijdens mijn studie was. Afgestudeerd ben ik in 2012, reken maar uit.

Op vrijdag heb ik deze twee tafeltjes in elkaar gezet, en ons interieur lekker opgefrist. Ook is hiervan een filmpje online gekomen afgelopen weekend. Die kun je hier zien. Er blij ben ik er zeker mee. Waar ik eerst niet over nagedacht had waren deze kandelaars. Ze zijn erg leuk, maar niet super stabiel, ze staan dus meer op de schouw, dan op het tafeltje. De tafeltjes komen van Karwei, de kandelaars van De Boet, voor meer informatie over de spulletjes in het filmpje, kun je de beschrijvingenbox bij het filmpje doorlezen. Aboneer jij je ook op mijn kanaal? Dat zou ik supertof vinden!

Zaterdag zou een vriendinnetje langskomen, met haar kindje. Maar dat hebben we toch maar even verplaatst. De nacht was ruk, erg draaierig in mijn hoofd. Een kop vol … tjah… en mijn hoofd en nek doen goed zeer. Een lekker virus dus. De kindjes hebben het ook aardig te pakken gekregen, zo sneu. Dus er zijn verder weinig foto’s van mijn hand gekomen vandaag.

Zondag was het eigenlijk niet beter. Eerder slechter. ‘s Ochtends had Niels lekker de kindjes mee naar beneden genomen en kon ik lekker blijven liggen. Hij had deze foto gemaakt toen ze lekker samen lagen te spelen onder het superkerstcadeau! Moeders: een aanrader! Fynn blijft er mee spelen, zijn hoofd draaien en lekker actief bezig. Daarna was Niels met de kindjes naar zijn moeder toe, zodat ik even rust had. Lekker op bed gelegen en gerust. Aan de slag geweest op de computer met alle tips uit het college. Zo langzaamaan zal ik het logo etc, meer gaan doorvoeren. Een logo? Ja, eentje, zoals je bovenaan de website al zien staan, maar dan even mooier. Deze zul je de komende tijd meer gaan zien op verschillende kanalen. Wellicht was het je op facebook al opgevallen.

Maandag ging het nog niet heel veel beter. Wel even dit mooie foto’tje van Fynn gemaakt. ‘s avonds kreeg hij wel enorme huilbuien. Of eigenlijk 1 bui, vanaf het moment dat hij op bed lag, rond een uur of half 5, totdat hij op bed lag. Hij had een zere plek op zijn billetjes. Waar dat ineens vandaan komt, geen idee. Niels moest invallen met dirigeren en stond ik er alleen voor. Ik had op tijd mijn moeder gebeld, want niets hielp meer. Zingen, troosten, schone luier, blote billen, sudocrème gaf geen verlichting (althans, het huilen stopte niet). Totdat oma (mijn moeder) er was. Toen was alles goed. Tjah, iets met een zieke mama, dan toch liever oma, haha. Ik was maar wat blij. En toen gingen zijn darmen eens flink aan het werk. Nu snappen we ook de zere billetjes. Wellicht komt er een tandje aan. Voelen doe ik het nog niet, maar zelf ziek zijn, een zieke mama, zere billen, dat is natuurlijk niet leuk. Gelukkig kan hij af en toe wel vrolijk zijn, vandaar deze mooie foto.

Morgen een nieuwe dag, dan brengen we een bezoekje aan het consultatiebureau en komt er een artikel online over de uitspraken die ik deed tijdens mijn bevallingen. Blijf op de hoogte door me te volgen via een van de kanalen. De knop vind je aan het eind van dit artikel.

Dank je wel voor het lezen. Slaap lekker als je dit vanavond nog leest. Goedemorgen als je dit op dinsdagochtend leest. Hoi en tot het volgende bericht!

Liefs van Ivette

instagram pinterest youtube bloglovin facebook google

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *