Ivette's life weekly update

Weekly update #18

Ivette4Weekly update nummer #18, dat betekent al 18 weken aan het bloggen. Super leuk! Deze week een extra bezoek van de verloskundige aan huis, voor het eerst uiteten met een dreumes, het huis is helemaal schoon, voorweeën en meer. Leuk dat je weer meeleest!

Laat ik beginnen met afgelopen vrijdag. Ik voelde me echt beroerd. De mooie Elsha was thuis en het enige wat ik kon was op de bank, op de stoel of in bed liggen. Ik was kapot. Het zweet kwam overal vandaag, terwijl ik niets (maar dan ook echt niets) deed. Daarnaast had ik ‘s ochtends druk tussen mijn schouderbladen gehad (gelukkig in de middag aardig weggetrokken), had ik woensdagavond een knakkende plop gehoord hoog uit/in mijn buik (oh oh, vliezen?) heb ik regelmatig kramp onderin mijn buik, ter hoogte van de rechter eierstok, en nog meer klachten. Ze besloot uiteindelijk maar even langs te komen, mogelijke hoge bloeddruk of iets anders. Gelukkig was mijn temperatuur wel normaal, 37,1.
Toen ze er eenmaal was (het huis was een bende) was ze heel lief en behulpzaam en ik heel blij dat ze er even was. Bloeddruk was laag, 105 over 65 (pfieuw), hartje van Joep is goed, en is ingedaald ( yeah baby). Zelf heb ik ook gevoeld dat hij al lekker in de mijn bekken zit. Daar was dus de pijn van. Ik vermoed geen gescheurde vliezen, want ik lek verder niets wat ik niet kan ophouden. De verloskundige gaf aan dat er een virus heerst onder de zwangeren, die betrekking heeft op de darmen. Ah, dat klopt…, en dat heeft zijn uitwerking op de baarmoeder. Advies: rust – rust – rust.
Elsha gedroeg zich heel lief, graag bij mama zitten, kusje geven aan mama en luisteren naar haar broertje.
Zondag hadden we een afspraak staan bij een lief vriendinnetje met een zoontje van zo’n 7 weken oud. Dat heb ik voor de zekerheid maar verplaatst naar volgende week.

Maar ja, die voorweeën, die zijn het hele weekend wel gebleven. Vrijdag op zaterdag was het zelfs zo dat ik Niels maar wakker had gemaakt met de vraag of hij een kruik kon warm maken. Zo gezegd, zo gedaan, ik een kruik en kon eindelijk wat slapen. Het ding was niet heet ofzo, maar toch werd ik wakker met een paar brandblaartjes op mijn buik, hmm, heel apart. Gelukkig doen ze geen pijn. Zaterdagochtend was mijn jongste zusje bij ons en zij zei :’Wat heb jij nou op je buik?’. Tjah.

Zoals ik al schreef was mijn jongste zusje bij ons thuis op zaterdagochtend. Zij was aanwezig omdat we een fotoshoot gingen doen voor de zwangerschap. Meer hierover volgt later deze week. Houd de website of een van de andere kanalen in de gaten (die vind je onderaan dit artikel of een van de knoppen aan de linkerkant van de webpagina).

Dit weekend hebben Niels en ik hard gewerkt om het huis en de tuin goed schoon te krijgen voor als de kleine man eraan komt. Heerlijk om in thuis te komen. Het gras ruikt ook weer heerlijk als het vers gemaaid is. Alles staat er gewoon weer netjes bij. De plankjes aan de muur staan nog leek van de laatste bezichtiging. Die is al weer enkele weken geleden. Ik heb besloten deze leeg te houden voor de kaartjes die we mogen ontvangen voor onze Aat. Lekker makkelijk en goed overzichtelijk. Heerlijk dat het huis nu weer lekker schoon is. Maar hierdoor is de planning wat veranderd. Er is nog geen beeld van de kast, de wieg en de tassen.

DSC_0011Mijn gevoel zegt dat hij wat eerder gaat komen, omdat hij nu al zo groot is. Ik hoop dat ik hem er nog uit kan krijgen. Elsha had niet zo’n groot hoofd en was uiteindelijk 49 cm bij haar geboorte. Joep is voor mijn gevoel al bijna op dit punt beland. Als ik dan nog eens 5 weken moet uitzingen zo (met de voorweeën en andere ongemakken) worden het uitdagende weken. Mijn buik is nu als dat het bij Elsha aan Ivette2het eind was. De bovenste foto is 40 weken zwanger van Elsha. De onderste foto is 35+4 weken zwanger van Joep. Zie je de overeenkomsten?

Niels en ik vonden dat we zaterdagavond wel een uitetentje hadden verdient. Dus gingen wij bij La Cubanita in Schagen uit eten. Binnenkort een review hierover. Deze zal echter iets korter zijn dan gebruikelijk. We gingen namelijk niet meer uit eten met een baby, maar met een dreumes. Dat is feest (lees: not). Ze was lekker druk en door het dolle heen (hadden we van te voren kunnen weten dat deze avond minder succesvol zou zijn). Maar goed, wij wilde uit eten en gingen het proberen. IN het begin vermaakte ze zich goed met de onderzetter, leeg broodmandje, sleutels en haar tuitbeker. Maar op een gegeven moment is dat niet spannend meer.
20160731_184128Ze at wel met ons mee, dat gaat er prima.Maar als ze zich gaat vervelen en al lekker druk van zichzelf is, wordt dat baldadigheid. Alles op de grond gooien, zeuren om eten of iets anders. Dus ga je maar met haar lopen. Dan komt de baldadigheid echt los. Zij gaat waar ze niet gaan mag, zeg je dat we terug gaan lopen, gaat ze juist verder lopen, handje vast is er absoluut niet bij. Dus na 5 minuten ga je toch weer zitten en een hapje eten. Maar dan gaat het niet snel genoeg. Je raad het al. Er ligt vanalles op de grond. Kinderwagen er maar bijgehaald, maar dat haalde niet veel uit. Dus na 3-4 gangen zijn we maar weer naar huis gegaan. Madam was op en halverwege de rit was ze lekker in slaap gevallen. Jammer van de cheesecake, die die gaan we binnenkort maar eens proberen. De service was absoluut goed en de alcoholvrije cocktail (beetje redbull, cranberry, citroen en limoen) was heerlijk! Wie weet gaat het de volgende keer beter, haha.

Vandaag zijn de voorweeën een stuk minder aanwezig, het voelt een stuk rustiger in mijn buik. Onderin wel wat pijn die niet weggaat. Maar gelukkig geen voorweeën meer.

Bedankt voor het lezen en tot het volgende bericht!

Volgen kun je doen via facebook, instagram, google+, bloglovin’ en pinterest.

 

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *