Terugblik op het jaar met Fynn

terugblik eerste jaar baby 1 jaar verjaardagVandaag is het dan zo ver. Om precies 8:50 een jaar geleden is ons mannetje Fynn geboren. Een terugblik op ons afgelopen jaar. Ik waarschuw alvast, het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Een groot deel van dit jaar was volgestouwd met negativiteit. En nu is het moment om dat af te sluiten. Voor meer positiviteit, vanmiddag komt er een brief aan Fynn online!

Het moment van de bevalling was heel bijzonder. ‘s Middags zat ik nog lekker bij mijn ouders op de camping, na het strippen. Er gebeurde nog weinig, en we hebben nog lekker shoarma gegeten. Wat een stommiteit was dat. Eet geen shoarma als je bent uitgerekend. En dat was ik die dag. Precies 40 weken. ‘s Avonds in bed begon het wat te rommelen, maar nog niet echt spannend. Veel geslapen heb ik niet, maar wel goed kunnen rusten. Toen ik eenmaal onder de douche ging, ging het los en 4 uur en 10 minuten later was Fynn geboren. Een droombevalling in bad, zonder enige vorm van schade (die kwam later pas, haha), en dat thuis. Ik heb het helemaal zelf gedaan. En daar ben ik zo trots op. Wil je een uitgebreider verhaal, lees dan hier verder.

Fynn 1 dag oud baby newbornMet Fynn ging de borstvoeding al snel goed, echter kreeg hij veel lucht binnen. We zijn snel overgestapt op de flesvoeding en de kolf. Een elektrische dit keer, maar ook weer met 3 weken was de borstvoeding gehalveerd en met 6 weken was ik er weer klaar mee. Eenmaal volledig op flesvoeding met poeder begon de ellende. Verborgen reflux, megakrampen, ontlasting die maar niet goed wilde worden, koemelkintollerantie. Dat was een hoop gedoe, gelukkig kleine dingen, die nu allemaal over zijn, maar het gevolg op dat moment was een huilbaby. En dat heeft tot een maand of 8/9 geduurd. Hij kon niet alleen zijn, wilde niet in de box, niet spelen, huilen, eten en moeilijk slapen.

Het milestone kaartje op de foto heb ik zelf gemaakt. Wil je weten hoe, check dan even de tutorial, hier.

Daarbij was het voor ons als ouders geen makkelijk jaar. Het huis was verkocht, tot 2 dagen voor de overdracht. De trut (ja echt, ik zeg het nog netjes) besloot het toch maar niet te doen. Dit is uiteindelijk een rechtszaak geworden, waarbij wij ook ons vertrouwen in de Nederlandse rechtsstaat zo goed als hebben opgegeven. Je hebt er geen reet aan. Ik snap best waarom mensen eigen rechter spelen. Dit gaf natuurlijk veel stress, maar ook financieel was dat geen makkelijk pad. We ondervinden daar nu nog de gevolgen van. Niet dat we op een houtje bijten. Maar we hadden nu €5000 extra op de spaarrekening kunnen hebben. Het verhaal zit nog in mijn hoofd en soms wil ik dat wel in een apart artikel beschrijven, maar ik twijfel. Doe ik het voor mezelf? Of voor een ander om mensen te waarschuwen, tips eruit te halen voor als het bij jezelf niet goed gaat? Ik weet het niet. Maar heftig was het zeker wel.

Zowel Niels als ik raakte de baan kwijt. En dan zit je ineens allebei thuis met twee kinderen, een huis wat niet wil verkopen, en jij dus de lasten van blijft dragen. En om even een beeld te vormen. Ik raakte mijn baan kwijt in juli 2016. Uiteindelijk kreeg ik te kampen met bekkeninstabiliteit na de bevalling. Dit heeft tot eind januari geduurd. Fysiotherapie en oefeningen zorgden ervoor dat ik vanaf 1 februari weer de arbeidsmarkt op kon. En dan Niels. Op de laatste maandag van november was Niels jarig. Maar dat was ook de dag dat hij te horen kreeg, dat hij niet meer op kantoor hoefde te komen. Ik ga niet in op de details, we zijn er aardig goed uitgekomen, met een mooie nieuwe kans voor Niels. De volgende dag, 2 dagen voor overdracht kregen we bericht van de makelaar dat de trut het huis niet wilde afnemen. In een paar dagen tijd zakt je hele wereld in elkaar. Er heerste paniek in mijn hoofd. Hoe moet dat dan? Gaan we het nog wel redden? Hoe moet het met Niels? En met de kinderen? Het huis waar we wonen is een tijdelijke oplossing en hoe lang we erin zitten is ook onduidelijk. Ik zag al gebeuren dat we die week ook te horen kregen dat we eruit moesten en weer terug naar Den Oever. Poe, wat een stress, paniek, slecht slapen, veel huilen en natuurlijk de gevolgen daarvan voor de lieve kindjes. Dat heeft ze geen goed gedaan.

Maar uiteindelijk ging het steeds beter met Fynn. En Elsha is een prachtmeid die helpt, lekker peutert, en enorme sprongen maakt in haar ontwikkeling. Stilzitten kan ik niet, dat weten jullie onderhand wel. Dus ik ben lekker bezig geweest (en nog steeds) met de blog. Ik ben weer volledig aan het werk. Twee banen wel te verstaan, die samen voldoende uren opleveren. Heel mooi en heel fijn die afwisseling! Niels heeft de kans aangegrepen om zich te laten omscholen. Er kwam een mooie kans voorbij en dat hebben we niet laten gaan. Volgende week mag hij zich WMO Consulent noemen. Daarnaast is hij in juli mooi afgestudeerd als dirigent en mag beginnen bij een mooi orkest. Vervolgens gaat hij verder met een nieuwe opleiding tot sociaal juridisch medewerker. De goede tijden zijn weer begonnen!

We sluiten een rotjaar, een bijzonder jaar, een supermooi jaar af, waar we sterk zijn uitgekomen. We zijn nog samen als gezin. We hebben veel steun gehad van familie en daar ben ik ze heel dankbaar voor. Ik zei het al in de WU afgelopen maandag, maar toch wil ik het nog benadrukken. Zonder hen was het een stuk moeilijker geweest. Er was een schouder, een tip, een oppas, een afleider, en een knuffel wanneer we die nodig hadden.

Liefs van Ivette




Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *