Kindjes kort op elkaar Ivette's life

Kindjes kort op elkaar

Kindjes kort op elkaar Ivette's lifeVaak krijg ik de vraag van andere mama’s, jullie kindjes zitten kort op elkaar, hoe is dat? Of hoe gaat dat? Is het niet zwaar? En nog meer gerelateerde vragen. Vandaag hoop ik ze te beantwoorden.

Elsha is in juni 2015 geboren en Fynn in augustus 2016. Dat betekent dat er tussen beide 14 maanden zitten. Dat is niet veel. Het kan natuurlijk altijd korter, maar de vraag is, vind je dat wenselijk. Iedere ouder is daar vrij in om te bepelen. Heel belangrijk ook! Het moet goed voelen voor je.

Hoe je om zo’n twee (of andere) zwangerschap, zo snel na de eerste (of vorige) aankijkt hangt af van een paar zaken. Was het gepland? Was de weg naar eerste kindje een moeilijke en lange weg? Beide ja, is een voornamelijk positieve zwangerschap. Is de eerste vraag een nee, kan al betekenen dat je niet direct staat te juichen.

Bij ons was Fynn niet gepland. Daar maak ik geen geheim van. We hebben echt een paar dagen nodig gehad om eraan te wennen. Daarna kwam het plezier. Hij was en is meer dan welkom en vult ons gezin echt aan. Het enige is dat ik mij soms schuldig heb gevoeld tegenover Elsha. Ik was moe, echt moe, door de zwangerschap. En zo had ik overdag weinig energie voor ons lieve meisje. Gelukkig kon zij zichzelf goed vermaken en kon ik ondertussen af en toe op de bank liggen.

En dan komt nog de periode wanneer de baby er is. Je hebt dan twee kindjes in de luiers. Voor ons is dat geen probleem. We gaan in dezelfde vaart weer door. Velen zullen zeggen, net als ik, dat het voorlopig zeker klaar is. Of er een derde komt is nog maar de vraag. De komende jaren zal het in ieder geval niet gebeuren, want we gaan beiden hard aan de slag voor een goede carrière.

Hoe je dan terugkijkt op die kraamtijd en de babytijd van nummer 2 is bepalend door:

  • is het een makkelijke of juist moeilijke baby
  • heb je hulp of geen hulp
  • heb je flink wat stressfactoren om de baby heen

De eerste paar weken met Fynn ging het goed. Hij was een rustige baby, at goed en er was eigenlijk geen stress. Behalve de verkoop van ons huis. Maar tot dan toe ging het goed. Na een paar weken begon de ellende. Onze lieve, blije baby veranderde langzaamaan in een huilbaby. Verborgen reflux, enorme krampen, vermoedelijke verlatingsangst, vervolgens stress omdat ons huis niet afgenomen wordt, met alle gevolgen van dien. Dat is niet goed voor jou, en daardoor ook niet voor je kindje. Gelukkig hadden we wel hulp van familie. Daar heeft ons enorm geholpen en zijn we zo dankbaar voor! Zo konden Niels en ik ook even rusten en dingen regelen.

Fynn had verborgen reflux en was overgevoelig voor normale melkpoeder. Uiteindelijk belandden we bij de kinderarts. We hadden een lieve arts en kinderarts. Maar je moet wel weten wat je wil of nodig hebt. Geef dat aan. Laat je niet afpoeieren bij je huisarts of kinderarts. Sta op je strepen. Dit hoeft natuurlijk niet negatief, maar het voortouw nemen in een gesprek is heel belangrijk. Zo’n arts ziet jouw kindje maar 10 minuten (bij een lang gesprek) en jij ziet hem de hele dag. Je kent zijn houding, zijn huiltjes, wat hij fijn vindt. Zo was Fynn dus heel rustig bij de kinderarts… pfff. Maar goed, omdat we precies konden beschrijven wat hij deed, hoe hij huilt en wat wij denken nodig te hebben, zijn we tot een goede oplossing gekomen.

Een gevolg van twee kindjes zo vroeg op elkaar kan zijn dat jouw lijf een optater moet verwerken. Dat kwam bij mij achteraf. Na een paar weken begon de bekkenbodem pijn te doen. De banden waren opgerekt, de weekmakers raakten uitgewerkt en dat was niet prettig. Dus met een fysiotherapeut aan de slag gegaan. En nu gaat het goed.

Maar hoe kijk ik er nu echt op terug? Die eerste 4-5 maanden waren heel heftig, in combinatie met verhuizing, opnieuw werk zoeken, herstel van de bevalling en nog een aantal zaken was het eigenlijk te veel op ons bordje. Deze maanden waren natuurlijk anders geweest als Fynn een blije, rustige baby was, zonder ongemakken aan zijn lijf, of wanneer er minder regelgedoe nodig was. Soms heb je niet voor het kiezen en dat is ook niet erg, maar je moet wel incalculeren dat dat kan gebeuren.

Weekly update #50 Ivette's lifeVan te voren had ik wel verwacht dat het pittig zou zijn. Meerdere mensen op verschillende forums schreven al dat het eerste jaar een soort van ‘overleven’ is. Daarna gaan ze elkaar vermaken en heb jij je handen meer vrij. Al met al ben ik erg blij en dankbaar met beide kindjes. Elsha en Fynn beginnen nu al met elkaar te spelen. Fynn is zo gefocust op Elsha, heel bijzonder om te zien! En Elsha gaat ook plagen. Achter de stoel langs en wachten tot hij gaat zoeken. Gieren dat ze doet. Ze zullen hopelijk veel aan elkaar hebben als ze groter zijn.

Hebben jullie kindjes zo dicht op elkaar? En hoe heb jij het ervaren? Daar ben ik zeer benieuwd naar!

Liefs van Ivette

instagram pinterest youtube bloglovin facebook google




Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *