Ivette's life ontzwangeren

De ontzwangeren-tag

In september zag ik bij Christa van Christa Schrijft de Ontzwangeren-tag voorbij komen. Een persoonlijke tag die ik graag ook invul!

Eerder dit jaar heb ik al een artikel geschreven over het ontzwangeren:  9 maanden op, 9 maanden af. Hierin geef ik 9 punten waarop je kunt merken dat je echt aan het ontzwangeren bent.

De foto hierboven is van mij met Elsha, toen ze net twee weken oud was. Onwetend van wat komen gaat, blij dat het nu eindelijk wat beter gaat na de eerste kraamweek met Elsha. Dankbaar voor dit superlieve meisje, intens gelukkig op dat moment. Dit is voor mij een heel mooie foto die mij vooral herinnert aan de mooie dingen die voorbij kwamen in de eerste periode met Elsha.

Hoe lang geleden is het dat je kindje is geboren?

Fynn is 14 maanden geleden geboren. Elsha is 28 maanden geleden geboren.

Is jouw kraamweek gelopen zoals je had gehoopt/verwacht?

De eerste kraamweek, met Elsha, was niet gelopen zoals ik had gehoopt. Zij was op dag 5 al 8 keer geprikt, voornamelijk voor haar geelzucht. Daarnaat had ik een knip waar ik niet alleen fysiek maar ook mentaal van moest herstellen. Het lopen ging niet, niet al het kraamvisite had overlegd. Er kwamen mensen langs die je kindjes moesten vasthouden, om te zorgen dat ze haar konden prikken. En het stukje loslaten dat een ander de was doet. Vervolgens wist Elsha niet meer hoe ze nou goed moest drinken. Dus over op de handkolf en een flesje. Bij elkaar vond ik het zeer heftig. De roze wolk kwam pas toen zij 8 dagen oud was. We konden de borstvoeding weer proberen en de fotoshoot maakte dat ik van haar kon gaan genieten. Gelukkig was de kraamverzorgende 2 dagen langer gebleven. Wat een lieve vrouw hadden wij toen.

Bij Fynn ging het een stuk beter. Ik had geen knip, was trots op de thuisbevalling in bad die ik helemaal zelf had gedaan, Fynn deed het goed en hoefde niet geprikt te worden. De kraamhulp heb ik een dag eerder naar huis gestuurd. Niet om haar hoor, ze was heel lief en goed met Elsha, maar ik deed het meeste zelf weer. Zo fijn als je niet continue wordt teruggevloten door een wond.

Waar had je in de ontzwangerperiode behoefte aan?

Ossenworst, gerookte zalm, carpaccio, carpaccio… Maar vooral in de eerste weken met Elsha een luisterend oor. Op deze manier kon ik de bevalling en de kraamweek een plaatsje geven. Niels was er zeker voor mij. Hij deed heel veel in huis. Maar ook mijn ouders waren een grote steun. We woonden toen niet vlakbij elkaar, maar ze stonden op de camping 10 minuten fietsen. We konden ze bellen als we iets nodig hadden.

In welk opzicht ben je veranderd nu je moeder bent?

Ik ben een stuk makkelijker geworden. Dan maar een vlek op mijn kleding, of op de kleding van de kinderen. Dan maar geen opgeruimd huis. Op veel vlakken heb ik van die kleine compromissen moeten sluiten met mezelf, omdat het anders gewoon niet te doen is. Ik ben geen perfecte moeder, maar een goed genoeg moeder.

Wat viel je zwaar in de periode van ontzwangeren?

De knip en de acceptatie daarvan. Maar ook het stukje geelzucht. Wel of niet naar het ziekenhuis, de vele prikken bij Elsha, omdat er dan een test weer was mislukt.

Hoe combineer jij je werk en ouderschap samen en hoe ervaar je dat?

Ik werk twee dagen als klantenservice medewerker. Daarnaast werk ik bij een muziekwebsite en heb ik Ivette’s life. Bij elkaar is dat best veel als ik niet een dag heb voor alle taken die ik thuis moet doen. Denk dan aan de websites, het huishouden, de was, etc. Maar met een dag voor mijzelf kan ik het prima handelen.

Hoe ben je nu ten opzichte van je ‘oude ik’?

Mijn oude ik was een stuk moeilijker en preciezer over dingen. Dat zit er nog steeds wel in, maar ik heb er nu vrede mee dat de komende 15 jaar de dingen niet zo netjes zijn in huis, mijn kleding vlekken bevat (is dat eten of…), en ik nou eenmaal weinig tijd heb voor mijzelf.

Hoe gaat het lichamelijk met je?

Op zich nu wel goed. Na de tweede bevalling zal mijn buik niet mooi meer worden volgens de maatstaven van deze maatschappij, vind ik zelf. In mijn hoofd ben ik wel trots op mijn buik. Die heeft toch even twee prachtige kindjes op de wereld gezet. Maar gevoelsmatig baal ik er soms wel van.

Down under gaat het op zich wel goed. Tot 6 maanden na de knip had ik er best veel last van. Maar dat kan ook een deel psychische pijn zijn geweest. De knip heb ik de eerste maanden bijna dagelijks goed ingesmeerd met calendulacrème. En het lidteken is niet stug, dik of hard. Hij is juist dun, soepel en amper te voelen. Ik heb dan ook minimaal 2 weken de hechtingen erin laten zitten. De boel is na de geboorte van Fynn wel een beetje verzakt, hij was een baby van 4490 gram. Geen ernstige beelden in je hoofd halen hoor. Ik heb er niet echt last meer van. In het begin wel, maar dat is aardig rustig geworden.

Op het moment heb ik nog heel veel van die korte haren rondom mijn haargrens. Deze plukjes krullen als babyhaar op, zijn niet in een staart te plukken en steken om de momenten dat je het niet kunt gebruiken uit alsof je een onverzorgd type bent, haha.

Ik heb een tijd lang last gehad van bekkeninstabiliteit na de bevalling. Daardoor heb ik nog enkele maanden niet kunnen werken. Welke werkgever wil mij hebben als ik niet hele dagen op een kantoorstoel kan zitten of niet goed kan focussen door de pijn die ik vrij snel had. Op het moment gaat het goed. Ik moet wel af en toe de oefeningen blijven doen. En slapen met een kussen tussen mijn benen geeft ‘s nachts al heel veel rust voor de bekkenbanden.

Wat is het meest veranderd in je leven sinds de geboorte van je kindje?

Er zijn 2 kinderen bijgekomen. Een was nog wel te handelen, maar de overstap van 1 naar 2 is heftig! Sindsdien hebben we van werk gewisseld, van huis gewisseld, is er een rechtzaak voorbij gekomen…

Wat wilde je na 9 maanden na de geboorte van je kind gedaan/bereikt hebben?

Voor mijzelf had ik niet echt een doel gezet. Werk hebben was wel fijn. Want zowel na de geboorte van Elsha als de geboorte van Fynn zat ik zonder werk. Ik wilde vooral genieten van het feit dat ze zo klein zijn. Elsha is inmiddels 2. Over 2 jaar gaat ze naar de basisschool. En dan mis ik enorm het babyzijn van die kleine hummels. Fynn is nooit echt klein geweest. Hij was gelijk al een beer en dat is hij altijd geweest. Daarnaast was een huilbaby niet echt een reden om te genieten. De kleine momentjes, daar moet je het van hebben.

Dit was de tag alweer. Hoe denk jij over het ontzwangeren? Heb je er veel last van gehad of juist niet? Deel je ervaringen en tips hieronder op social media.

Lees ook 10 dingen die je voor de bevalling nog niet wist, wist jij ze al?

Voor andere bloggers: wanneer je deze tag ook invuld, vermeldt dan ook even de bedenkster van de tag: Sheila van Beineffable. Ik vind het superleuk als je mij ook benoemt. Dan kom ik graag even lezen!

Liefs van Ivette

 




 

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.