De kraamperiode

Ze is er! Wat een wonder, zo mooi en lief, zo klein en perfect. Wij zij heel gelukkig met haar. En wat was die eerste week heftig zeg. Voor positieve (en ook negatieve) emoties. Lees je mee?

De dag van de bevalling was heel apart. ‘s Nachts hebben Niels en ik natuurlijk niet geslapen. Er werd een (hoe cliché) prinsesje geboren. Ze heeft ook al even gedronken aan de borst. Dat gaat natuurlijk nog niet van een leien dakje. We moeten allemaal even wennen en leren. Daarna mocht ik douchen en gelukkig hielp Niels mij. Ik was nog erg licht in mijn hoofd en had wat hulp met lopen nodig. Mijn moeder bleef bij Elsha. Dat was wel een geruststelling, ligt zij niet alleen en kan niet zo maar iedereen aan haar komen. Af en toe hoorde je wel een huiltje van haar. Heel schattig en dan wil je toch weer snel naar haar toe. Na het douchen mocht in een bed gaan liggen en werd ik naar een kamer gereden waar ik rustig kon bijkomen. In principe mag je na ongeveer 3 uur wel naar huis, maar omdat ik erg licht in mijn hoofd was, moest ik toch nog even blijven. Haar temperatuur speelde ook nog even mee, maar gelukkig mochten we rond 17:00 naar huis. Onderweg gelijk even de kraamzorg gebeld.

Eenmaal thuis was het hele huis versierd. Geweldig, en druk. Het huis hing vol met ballonnen en slingers, zelfs lege plantenpotten in de tuin waren met roze bloemen gevuld. Hoe lief! Na het avondeten kwam de kraamzorg langs, om ons even op weg te helpen. Ze gaf ons de eerste tips voor de nacht en hoe te voeden. Een heel lief en rustig mens, nu al. We eten wat, maar veel trek heb ik niet. We gaan op tijd naar bed. Al kost het in slaap vallen toch wat moeite.

‘s Ochtends om 9:00 uur staat de lieve kraamhulp weer voor de deur. Heerlijk rustig waker geworden. Een goede nacht gehad. We hadden de wekker gezet voor het voeden. Zeker de eerste dagen moeten ze op tijd eten in verband met de bloedsuiker spiegel.
Geelzucht
De rest van de kraamweek was heftig! Die roze wolk kwam maar af en toe even voorbij vliegen. Als snel werd er opgemerkt dat ze wat gelig zag. En dus dinsdag 2x geprikt. Woensdag 3x geprikt. Donderdag 2x geprikt en vrijdag de hielprik. Nog geen 5 dagen oud en al 8x geprikt. 2x was onnodig. Het bloed was gestold voordat het aankwam bij het meetcentrum. We moesten voor 1 prik naar ziekenhuis. Ben je net 2 dagen bevallen, heb je een zere doos vol met hechtingen, moet je om 8 uur ‘s ochtends in het ziekenhuis zijn. Er staat geen informatie over de behandeling op de site. Op donderdag was ik boos, verdrietig, voelde me onbegrepen en woest op dat eraan iedere keer andere mensen aan mijn dochter zaten die die prikjes even kwamen afnemen. Het zijn niet maar prikjes, maar er wordt een sneetje in het voetje geprikt. Vervolgens knijpen ze een half uur in die voet, omdat het bloed er niet goed uitstroomt nog. Gevolgen voor onze dochter: ze wist niet meer goed hoe ze moest drinken van de stress…  Nu nog ben ik boos over hoe dit allemaal verlopen is. Er wordt totaal geen rekening gehouden met de nieuwe ouders, in ieder geval niet vanuit het ziekenhuis.
Op woensdag kwam er uit de test dat het toch wel goed ging en dat ze niet opgenomen hoeft te worden. Haar bilirubine was dusdanig weinig toegenomen dat een opname niet meer nodig was. Ik zag al dat de bindingsmomenten met haar ontnomen werden. Ze moet dan op een lamp, dus is er geen lichamelijk contact. Een thuismat kennen ze in de Noordkop nog niet. Gelukkig hoeft dat niet! Wel moest er nog een controleprik op donderdag (waarvan er een mislukte).
Pas op zaterdag kregen we een beetje rust in de tent. We hebben ook geen bezoek in het weekend gepland. Zo konden we zelf ook bijkomen van alles wat er was gebeurd. We konden eindelijk gaan genieten.
Niels heeft het als nieuwe papa ontzettend goed gedaan. Hij heeft meegeholpen in huis, zodat de kraamhulp alle tijd voor Elsha en mij had. Een superkerel!
Slaapritme
Na enkele dagen hebben wij de wekker niet meer gezet voor het voeden. Ik wilde haar slaapritme niet verstoren door haar wekenlang geforceerd wakker te maken. Baby’tjes worden zelf wakker wanneer zij honger hebben. Daarbij is hun slaaplengte een stuk korter dan van volwassenen. Gaandeweg heeft ze zelf aangegeven dat ze eerder naar bed wilde (slaperige ogen, moe hangen, wrijven in ogen, etc.). Ze was vrij om haar slaapritme te ontwikkelen. Onze dochter is op dit moment (en eigenlijk altijd al geweest) een superslaper. De meeste avonden nu slaapt ze binnen 5 minuten in en wordt ze de volgende ochtend pas weer wakker. Soms wat eerder, als ze honger heeft. Ik heb het idee dat onze houding ten opzichte van haar slaap haar veel rust heeft gegeven.
De wekker weg gaf ons ook rust in de kraamperiode. Ikzelf wordt vaak voor de wekker al wakker. Het blijft in mijn hoofd spelen. Hierdoor had ik, ook al sliep ik, geen rust tijdens de slaap. Zonder wekker kon ik mij meer overgeven aan de slaap en rust.
Wel hadden wij al snel een routine ontwikkeld voor het naar bed gaan. Hierdoor kon Elsha (een soort van) weten wat er komt. Zo hebben wij ook rust ingebouwd in het naar bed gaan. Voor iedereen is dit ritme weer anders en vinden wij het belangrijk om te luisteren naar je kind.
Borstvoeding
De borstvoeding hebben wij op zondag weer opgepakt om te kijken of het toch nog lukte. En dat deed het zeker. Ze hapte weer goed aan, met hulp van de kraamzorg. Zonder haar hadden we het niet goed gered. Ik was wel gaan kolven en dat kreeg Elsha uit een flesje. Zo kreeg ze toch mijn melk binnen en bleef mijn productie goed. Van stuwing heb ik niet heel veel last gehad. Op enkele momenten heb ik bevroren appelstroop in mijn bh gedaan voor koeling. Dit is wel handig, want het blijft kneedbaar als het bevroren is. Vanaf dag twee ben ik gaan smeren met Purelan. Hierdoor bleven mijn tepels goed zacht en had ik geen last van kloven, gedurende de borstvoedingsperiode.
Na twee weken nachtvoedingen vond ik het wel mooi geweest. Zij had om 11 uur ‘s avond nog een voeding. De volgende kwam om rond 3 uur of half 4. En vervolgens kwam ze tussen half 6 en 6 uur. Dus toen heb ik de voeding om half 4 eruit gehaald. Het wenningsproces duurt bij kindjes zo’n twee weken. Dit hield in dat ze om half 4 wel wakker werd en er om vroeg. Ik heb haar lekker bij me genomen en geknuffeld. Samen doezelde we nog wat verder in bed. Zij lag zo, dat ik haar niet kon beknellen, of dat ze van het bed kon rollen. Maar zo lag ze wel lekker dichtbij. Om half 6 kreeg ze dan pas voeding. Na twee weken had ze het geaccepteerd en sliep ze aardig door ‘s nachts. Zo kregen Niels en ik ook meer rust.
Herstel van de knip
Na enkele weken durfde ik ook weer normale kleding aan. Hierover schrijf ik binnenkort nog een artikel. Na een week of twee heb ik de knip nog even laten nakijken en zijn er nog een paar hechtingen uitgehaald die zaten te irriteren. De knip heb ik, zodra deze dicht was gegroeid, ingesmeerd met calendulacrème. Een verzachtende crème die tijdens het masseren de bloedtoevoer en genezing bevordert. Ook heb ik dit aan enigszins aan de binnenkant gesmeerd. Hierdoor wordt de huid en het littekenweefsel niet heel hard. Op dit moment, zo’n 9 maanden later heb ik een knip die je alleen voelt aan het deukje in de huid. Er is geen stug weefsel te voelen. Daar ben ik erg blij mee!
Na 6 weken brak voor mij pas het echte genieten aan! Daarover schrijf ik volgende week meer.

Na 3 weken hadden wij zo veel kaarten ontvangen. Hier staan kaarten, vaak dubbel, en is nog maar een klein deel van wat wij hebben ontvangen. Ook hebben we aardig wat kleertjes ontvangen. Heel dankbaar zijn wij voor alle lieve kaartjes. Deze heb ik later in een plakboek geplakt.

Het bericht wat ik heb geschreven blijft onze mening en het werkt voor ons. Het kan zijn dat het voor iemand anders niet werkt en een heel ander kind heeft. Positieve reacties zijn altijd welkom!
Bedankt voor het lezen.

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.