Buisjes bij je dreumes

Buisjes laten zetten bij je dreumes is niet zo maar een kleinigheidje. Man we moeten wel 4 keer voor naar het ziekenhuis! Hebben jullie hier ook ervaring mee?

Jup echt waar, 4 afspraken vraagt het ziekenhuis voor een buisjes operatie. De eerste afspraak is om te kijken of hij het echt nodig heeft, ofwel het consult bij de KNO arts. Daar bleek dat het echt nodig was. Ik had eerlijk gezegd ook niet anders verwacht na 10 looporen nog voordat hij twee jaar werd. En de meeste zijn allemaal na zijn eerste verjaardag geweest.

De tweede afspraak is langsgaan op de afdeling. Kijken waar het gebeurt en waar hij komt te liggen. Je krijgt er ook wat uitleg en je krijgt pijnstillers mee om ‘s ochtends al te geven, voordat de operatie wordt uitgevoerd. Dat vind ik op zich wel fijn, maar het lijkt mij wel beter om dit te combineren met de eerste afspraak. Je komt niet voor niets met een doorverwijzing naar een ziekenhuis. Aardig was het wel hoor en we kregen het kapje mee naar huis, om alvast te oefenen.

De derde afspraak is de feitelijke operatie. Er mogen geen broertjes of zusjes mee, wat op zich best logisch is. Je meldt je kindje aan en binnen een kwartier werd hij opgeroepen. Hij wilde papa mee naar binnen en dat is prima. Na enkele minuten stond papa weer buiten. En nog geen 10 minuten later was het klusje geklaard en mochten we bij Fynn terecht. De buisjes waren geplaatst, zijn oren waren schoongemaakt. En bovenal, de neusamandel was eruit gehaald. Er zou naar gekeken worden of het nodig was. Nou, dat was echt nodig zei de chirurg. Ontstoken, groot, vies en stinkend (#tmi). Vier woorden om de amandel te omschrijven. Tjah, vandaar dat hij constant een oorontsteking en een loopneus had.

De laatste afspraak is een controle. Zitten de buisjes nog goed en hoe is het herstel geweest. Zijn er nog vragen? Dat soort dingen. Afspraak nummer 5 staat gepland voor begin 2019, nacontrole bij een half jaar na de operatie. Al met al kost dit nogal wat vrije dagen/uren van een ouder, voor een vrij simpele ingreep. Maar ik ben wel blij dat we toch doorgezet hebben.

Na de operatie merkte ik al vrij snel vooruitgang in zijn spraak, hij gilde en huilde zachter. En er zijn geen ooronstekingen meer of loopneuzen. Geen haar op mijn hoofd die er spijt van heeft.

Heeft jullie kind buisjes gekregen? Hoe is dat verlopen? Moesten jullie ook zo vaak naar het ziekenhuis?

Liefs van Ivette

 




 

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.